zondag, oktober 28, 2007

konijne

plemobil

> To: h_a_de_jong@hotmail.com
> From: romy@dejongones.net
> Subject: geld
> Date: Wed, 24 Oct 2007 15:06:56 -0400
>
> dang je wel ik heb plemobil
> gekogt
>
>
> romy

beestenboel

De kone kleinijntjes groeien als kool. Er zijn er uiteindelijk drie overgebleven. Bij de geboorte telden wij er zeven. Twee dooien heb er zelf uitgevist. Die andere twee hebben we nooit meer gezien.



Tommy, de kater van Wencho en Reno is helemaal 'relaxed en at ease' bij ons hierzo. Overal in de tuin ligt hij te relaxen (Mugsy laat hem met rust) en in het huis is hij nu ook helemaal at ease (en Zubi en Mickey dus niet meer). Het is een leuk beest.

milieu

Brian heeft afgelopen vrijdag zijn spreekbeurt gehouden. Onderwerp was het milieu. We hebben hem de film An Inconvenient Truth van Al Gore laten zien. Wat CO2 is en hoe het komt dat de rook van autos en fabrieken onze aarde opwarmt weet hij nu als geen ander. HIj had o.a. een fabriek en in de rook heleboel CO2-tjes getekend.

Hij kreeg een goed voor zijn spreekbeurt wat dus het beste 'cijfer' is wat je op hun school kunt halen. Hij deed het uitstekend, praatte luid en duidelijk en maakte goed gebruik van het beeldmateriaal. De juffrouw was trots op hem en wij nog veel meer.

update: Ik heb nog wat beeldmateriaal uit de afvalbak kunnen vissen.

zondag, oktober 21, 2007

babykonijntjes

Op de verjaardag van Michael en Mai (15 oktober) heeft Chula een aantal babietjes geworpen. Romy moest ervan huilen, alsof ze oma was geworden. Ze had ruim van te voren een nestje gemaakt maar nu ze nog veel meer haar uitgetrokken.

Wij maakten ons nog zorgen omdat we Chula nooit bij die beesjes zagen. Maar konijnen verzorgen hun babies maar een keer per dag en laten ze verder ongemoeid.

Eergister hebben we twee dooien onder het hooi vandaan gehaald. Brian heeft ze netjes in de tuin begraven.

nieuwe gitaar

Al op de tweede dag van mijn verblijf in NL had ik al mijn nieuwe gitaar gekocht. Op de laatste dag belde ik netjes de KLM op om door te geven dat mijn gitaar ook meereisde. Hij kon niet mee, hij paste niet in de bagagerekken. Of in het ruim of een extra stoel reserveren voor de gitaar! Dus mijn gitaar belandde in de kofferbak van Vincent.

In het vliegtuig vroeg ik de purser waarom het allemaal zo moeilijk moet. Zij antwoorde mij dat ik nooit had moeten bellen maar dat ding gewoon mee had moeten nemen. Er is altijd opbergruimte zat in zo'n kist. "We zijn te groot geworden" zei ze.

Gelukkig zou Vincent's vader Peter twee weken later naar Aruba komen en hij was zo aardig en bereid om die gitaar voor mij mee te sjouwen. Het was nog even spannend of hij de gitaar nog aan boord zou krijgen. "Hoeveel snaren heeft een gitaaar" vroeg de veiligheidsbeamte en Peter had opeens een mond vol tanden. Overigens, met stalen snaren kun je de piloot wurgen!

Vanochtend ben ik de gitaar op gaan halen. Om half 10 was ik op Aruba. Peter heeft me opgehaald. Ik heb zijn zoon Mark en dochtertje (russische naam, heb ik niet onthouden) ontmoet en heb daar anderhalf in hun gastvrijheid doorgebracht. Grappig dat ik Vincents familie in Aruba heb ontmoet in plaats van Amsterdam.

Om half twee landde de gitaar en ik op Curacao. Eindelijk is ie er dan. De moete waard? Jazeker. Dat ding klinkt geweldig. En geweldig natuurlijk dat Peter het ding voor mee mee heeft willen nemen.

Overigens, dat ik er zo beroerd uit ziet heeft te maken met het feit dat ik gister tot laat heb opgetreden en vanochtend om kwart over zes er al uit moest.

maandag, oktober 15, 2007

los presidentes

Tijdens training...


Tijdens optreden in Hooks Hut...

knallo!

Knomy en knik knaten knal een knijdje kno. Knit is knonze knekneime ktaal.
Knalleen knij en knik keknijpen knet. Knapt u knet?

Romy en ik praten al een tijdje zo. Dit is onze geheime taal.
Alleen zij en ik begrijpen het. Snapt u het?


Note: dit is hoogstpersoonlijk door Romy afgeleid van de 'krekretaal' die Quito en ik vroeger praatten. Wij speelden (35 jaar geleden) krekre's. Dat was een mix tussen een aap en en krekel (hoe verzonnen we het) en ons taaltje werd gevormd door alles met de 'kr' te kraten kekrinnen.

Tommy

Sinds een week of twee hebben we een nieuwe huisgenboot. Het is Tommy, een oer-hollandse kater van 7 jaar. Hij is van Wencho gweest. Wecho is al weer terug naar Nederland. Reno heeft hem laatst hier gebracht.

De eerste twee dagen had niemand hem meer gezien en was hij al opgegeven. Maar op een avond kwam hij schuchter de woonkamer binnen zetten en liet hij zich gewillig door mij aaien.

Echt 'relaxed and at ease' is hij nog niet. Dat duurt altijd lang bij katten. Maar het is wel een leuk beessie. Romy noemt hen Knobby.

gitaar

Ik meen op Klokhuis werd er laatst een uitzending getoond hoe een gitaar werkt en dit o.a. gedemonstreerd door een heel simpel gitaartje te maken met plank en spijkers. Een paar dagen later hoorde we Brian aan het timmeren en zie hier het resultaat. Een domino doosje is als klankkast gebruikt.

Trouwens, hij pakt hier even een geweldig moeilijk akkoord.

plensbui

Afgelopen zaterdag was het goed raak hier in het altijd zonnige Curacao. We hadden gewoon een stromende rivier in onze tuin. Brian en Romy balen...

donderdag, oktober 04, 2007

Romy 8 jaar

Gevelisitirt Romy De jong stond er op een strook WC papier geschreven. Had Brian voor haar opgehangen in de woonkamer als banner.

Dit jaar is het The Movies geworden. Ze had 20 kinderen uitgenodigd om Mr. Bean te gaan kijken (die iedereen al minstens 2 keer gezien had). Op zich ideaal want de kinderen werden 'afgeleverd' bij The Movies en daar weer opgehaald. Dus geen ravage thuis.

Ik dacht eerst dat het een wat afstandelijk feestje zou worden omdat ze met z'n allen zo passief naar zo'n film zitten te kijken. Maar al voordat de film begon waren ze allemaal hyper. Geduldig wachten is er gewoonweg niet bij. Er waren nog twee andere kinderparties aan de gang dus een enorme heksenketel daar in de foyer.



Ook eenmaal in de zaal hadden ze een lol. Heen en weer rennen, schreeuwen (jongens) en gillen (meisjes), over de stoelen vallen en vooral veel popcorn gooien. Binnen no time lag de zaal bezaaid met popcorn. Al op de trap naar de zaal knisperde de popcorn onder je schoenen.



Bijna aan het einde bleef de film steken en brandde die door de hitte van de lampen door. De 'projectionist' had een kwartier nodig om het weer te fixen. De kinderen maakten hier gretig gebruik van door weer eens lekker door die zaal te rauzen. 'Jongens pakken meisjes' heette het spelletje. Ik kon nog een weggeknipte stukje film meekrijgen als 'requerdo'.

De meeste kinderen werden bezweet en verwilderd weer aan hun ouders afgeleverd.

dinsdag, oktober 02, 2007

airco

Romy: "De airco schijnt op mij"

Labels:

eXTReMe Tracker