maandag, augustus 27, 2007

10 jaar



Het is al weer 10 jaar geleden dat Aggie "JA" zei. En even later zei ik ook "ja". Vier handtekeningen werd geplaatst en het lot was bezegeld. Brian was er bij, in de buik.

We trouwden puur uit juridische redenen. Maar we beleefden de dag echter heel anders. Veel emotioneler en we misten onze directe familie. Achteraf geen goed idee geweest om te trouwen zonder vaders, moeders, zussen en broers.

Maar we hebben het eerste parcours achter de rug. Nu de berg etappe.

Aaron weg



Vandaag is Aaron vertrokken. Hij gaat zijn geluk in 0031 zoeken. Binnen CEMS (ambulance dienst waar Aaron werkte) moet een goede sfeer heersen want zaterdag hadden ze een feest voor hem georganiseerd en vandaag waren er behoorlijk wat collegas hem komen uitzwaaien. Een aantal kwamen tijdens werktijd in vol ornaat. Velen op Hato moeten gedacht hebben dat er een noodlanding in de maak was.

Het afscheid met zijn familie was emotioneel. Iedereen huilen. Brian kwam naar mij toe en zei dat hij ook moest huilen omdat hij bij Arnold en Nany de tranen zag rollen. Op een gegeven moment liep hij even weg. Ik denk om de tranen of rode ogen te verbergen. Ook Romy had er last van vertelde ze ons later.

Links op de foto mijn petekind Arnold.

zaterdag, augustus 25, 2007

schuurtje (3)



Het schuurtje (bouwpakket) heb ik van de week opgehaald. Vandaag hebben Franklin en ik het behandeld met Termin-8. Van dat giftige groene spul waar je het hout mee moet bewerken zodat er nooit geen termiet meer in komt.

Het begon tijdens ons gekledder opeens keihard te regenen. Brian had er geen moeite mee.

dinsdag, augustus 21, 2007

Fico

In memoriam



uitbreiding schuur (2)



En hier de voortgang. De werklui hebben goed werk gedaan, geen last van gehad, aan alle afspraken gehouden en netjes opgeruimd. Oke, het is maar een klein vloertje maar zelfs zo'n klein projectje kan aardig verziekt worden.

Labels:

pootjes

Romy: "Pappa, Pepsi (mannetje) gaat zo op Chula (vrouwtje) zitten en dan gaat hij zo heel snel met zijn pootjes doen"
Pappa: "!"

Labels:

zondag, augustus 19, 2007

uitbreiding schuur



Afgelopen week begonnen met uitbreiding van de schuur. Hierin moeten de straks de fietsen in gestald worden. Funderinkje wordt nu aangelegd. Ik mag straks de rest doen. Is leuk werk, het is weer zo'n bouwpakket.

snapshot

Een snapshot uit een week-end van Paul de Jong. Uit eigen geweten oefent hij de guiro nu in de schuur waar hij zich helemaal van de wereld kan afzonderen. Wel prettig voor ons binnen in het huis en de buren.

woensdag, augustus 15, 2007

leren

Brian: "Die heb ik nog niet in mijn hoofd geleerd"

Labels:

zondag, augustus 12, 2007

gesneden

Romy ziet een artikel over een steekpartij en zegt: "Ze hebben iemand doodgesneden".

Labels:

zaterdag, augustus 11, 2007

Aron en fam



Gister zijn we met Aron, Amarilles, Arnold en Nany naar Wilheminaplein geweest. Het zal een van de laatste keren worden omdat ze binnenkort naar Nederland emigreren. Aron ken ik van mijn congoperiode met Arnell i su Orchestra, al weer meer als 15 jaar geleden! We hebben samen heel wat in Hofi's gespeeld.

Vandaag zijn Arnoldje en Nani bij ons wezen spelen. We zijn met ze naar de dierentuin geweest. Daar hadden ze pasgeboren capucijneraapje van 2 weken oud. Die was door moeder verstoten en werd nu door de mensen van de kinderboerderij grootgebracht. De kids mochten het beestje vasthouden en melk geven.

vrijdag, augustus 10, 2007

sinterklaas

Paul: "Bestaat Sinterklaas?"
Romy: "Nee. het is gewoon een mens"

maandag, augustus 06, 2007

kalem

Het is weer zover. Retourtje geboekt bij de Kalem zoals Brian het uitspreekt.

zaterdag, augustus 04, 2007

strijkijzer

Brian: "IJsstrijker"

donderdag, augustus 02, 2007

Betty & Bjorn uit Bonaire

Verleden week hadden we Betty (zus van Budy) en Bjorn (zoontje van Aggie's neef Omar) op bezoek uit Bonaire. Brian en Romy kenden Bjorn van eerdere trips op Bonaire. Bjorn sliep bij Brian op de kamer en Betty bij Romy. Maandag was Bjorn jarig. Al zingend maakten wij hem die ochtend wakker. Maar hij reageerde heel mat. Bleek dat hij koorts had. Pas op Bonaire zou hij weer beter worden.

Bjorn vroeg bij elk stadion waar we voorbijreden of dat SDK was. Ook was hij ook elke keer verrukt wanneer we langs een fast food reden. Bonaire bezit nog de rijkdom (voor anderen armoede) om bijna geen fast food joints te hebben.

Zaterdag hebben we hun meegenomen naar de struisvogelfarm. Waren ze beide nog nooit geweest. Halverwege de tour moest gaf Brian opeens heel paniekerig aan dat hij nodig moest poepen. Hij en ik mochten te voet het parcoers naar het restaurant afleggen wat heel leuk was. We moesten in het midden van de weg blijven lopen. De mannetjes kunnen dodelijk aggressief zijn.

Zondag dagje Bandabou. Helaas waren we niet de enigen. Overal was het druk. We wilden eten in Janchi's maar als het daar druk verliest het oude obertje overzicht en worden mensen die later binnenkomen eerder geholpen. Daar kan ik heel slecht tegen en liepen we (wederom) de tent uit. We hebben toen gegeten bij het restaurant op de punt van Westpunt zelf. Vroeger aten we daar vaak met mijn vader. Nu zal ik het niet aanraden. Het is er een amateuristisch zooitje en prijs-kwaliteit is geheel uit balans. Niet doen dus.

Dinsdag vlogen Betty & Bjorn weer terug. Vlak voor de terugvlucht moesten er nog wat Big Mac's gekocht worden voor het thuisfront op Bonaire.






Labels:

eXTReMe Tracker