dinsdag, februari 27, 2007

puppies (5-1=4)

Doppie heeft eergister, zondag 25 februari, 5 puppies geworpen bij Soraida in de tuin. Wel jammer voor Brian en Romy dat dat niet bij ons thuis is gebeurd.

Brian en Romy zijn gisteren met Soraida mee naar huis gereden om de pups te bekijken. En ik ben vanuit het werk naar Soraida gereden om ook even te kijken en de kinders wee mee naar huis te nemen. Toen ik aankwam vrat Doppie net een zojuist gestorven puppie op. Een lugubere scene maar toch ook weer mooi hoe de natuur in elkaar steekt.

Labels:

donderdag, februari 22, 2007

dag Doppie

Doppie is niet meer bij ons. Ze was niet te houden, sprong over elk hek heen, liep bij iedereen de tuin in, bleef 's nacht urenlang blaffen tegen een konijnehok, enzovoort, enzovoort. We hebben haar een paar maanden aan de lijn vast. Maar dat is natuurlijk niks voor Doppie. Brian wou haar eerst niet weghebben, maar de week is hij ook tot het inzicht gekomen dat het zo niet leuk voor haar is.

Dus hebben we haar vandaag bij Soraida gedropt. Onderweg hing Doppie trouwens tot twee keer toe buiten de auto (rijdend!). Brian had nog een mooi kort-maar-krachtig briefje voor Doppie gemaakt. De twee plaatjes rechts stellen voor een huilend gezichtje en een ballengooiende Brian. Hij was van plan het briefje onder in Doppie's eetbak te doen voordat hij Doppie voor de laatste keer eten zou geven.

Nooit geen twee honden meer. Pas als Mugsy dood is nemen we weer een nieuwe hond.

Labels:

gran marcha & despedida

Zo, de carnaval is weer voorbij. Dit keer ging het toch iets meer langs me heen als vroeger. Zo ben ik dit jaar niet naar het Tumbafestival geweest en pas tijdens Gran Marcha leerde ik de winnende tumba pas kennen. Maar toch zijn we wel naar kindercarnaval, Tienerparade, Gran Marcha en Despedida geweest. En stonden we weer Plantersrust (precies tegenover de moskee).

De Tienerparade was nogal kort en Aggie vond het publiek langs de kant niet zo prettig. Maar ik vind carnaval 's avonds altijd iets extra's hebben.

De Gran Marcha liet lang op zich wachten. Maar we hadden de fietsen weer bij ons en ik ben met Brian & Brandon de carnavalsroute afgereden. Eigenlijk iets te laat omdat er al teveel mensen op straat waren. Marchena, Palu Blanku en Roosevelt zijn tegenwoordig ook al erg gezellig. In iedergeval leuker als Breedestraat vroeger.

Brian en Romy waren ook aanwezig op de Gran Marcha. Brian hebben we bijna niet gezien, die heeft heerlijk kunnen spelen met Max en anderen. Romy klikte dit keer niet zo met de meiden en lag er die dag een beetje uit. Omgekeerde wereld zou je zeggen. Ook waren bijna alle kinderen van wijlen Shon Mi nog even langsgekomen om iets van het carnaval mee te maken.

Die avond bleef Sindjara, dochter van Ruen, nog bij ons logeren. Hele makkelijk baby, huilt nooit.









Afgelopen dinsdag namen we afscheid van carnaval 2007. De hele dag hingen er zware regenbuien boven Curacao. Maar tijdens de Despedida heeft het alleen een keer wat geregend (althans bij ons dan). De kinderen waren bij Chrisje & Sean. Die zouden daar blijven spelen en logeren. Maar uiteindelijk had Corah een uitnoging gekregen om bij Radio Crioyo te gaan staan. En hebben de kinderen daar carnaval alsnog meegemaakt. Radio Crioyo is een FOL bolwerk en Brian en Romy moesten dus oranje T-shirts mee. Aggie instrueerde Brian en Romy nog uitdrukkelijk om zich daar in het hol van de leeuw niet negatief over de FOL uit te laten.

De Despedida verliep verder rustig. Bij ons werden de blaastesten afgenomen bij de bestuurders van de karosa's en andere voertuigen in de stoet. Dat is dit jaar voor het eerst. Elke keer als een chaffeur door de test kwam, steeg er een luid gejuig op uit de menigte.

Onderstaande 2 fotos geven een beetje een impressie van de sfeer die er 's avonds heerst.

Labels:

maandag, februari 19, 2007

Shon Mi

Vandaag hebben we Shon Mi Schotborg begraven.

Bij hem werd precies 2 jaar geleden melanoom geconstateerd. Toen Aggie uit het ziekenhuis werd ontslagen van haar borstkanker operatie kwamen we Shon Mi en Jose tegen zittend op een bankje in de gang bij de Radiologie. En vanaf dat moment zijn we door het lot verbonden gebleven.

Aggie herstelde en met Shon Mi leek het aanvankelijk ook goed te gaan na zijn operatie. Maar helaas bleek dit later toch niet zo te mogen zijn. De ziekte zette door en ging hij met het hele gezin naar Nederland om daar behandeld te worden. Na maanden wachten bleken ze hem daar toch niet te kunnen helpen en keerden ze weer terug naar Curacao. Ik geloof dat sinds die tijd zijn toko Villa Maria ook niet meer open is gegaan. De toko waar de ICT afdeling van de ENNIA de tienerparade aftrapte met een soep (of frikandel).

De dag dat ik hoorde dat ik aan leukemie leed, kwamen we Shon Mi en Jose tegen in de wachtkamer van de oncoloog. Zij waren de eersten die we het slechte nieuws hebben kunnen vertellen. Shon Mi legde toen zijn arm om mij heen om me te troosten. De rollen waren even omgedraaid. Onze medische 'strooptochten' langs ziekenhuizen en wachtkamers bleven elkaar doorkruisen.

Het laatste halfjaar ging het toch duidelijk minder met Shon Mi. De laatste keer dat we met hun zijn gaan zwemmen was zijn blik en lichaam sterk veranderd. Hij leek leeg en verslagen en moest van de kant toezien hoe ik wel met zijn kinderen in het water kon spelen.

De laatste weken ging het wel erg hard achteruit met Shon Mi en heeft hij moeten lijden. Zijn overlijden is dan ook deels als een verlossing ervaren. Hij is op Valentine's Day gestorven, thuis in het bijzijn van Jose, docher Elenita en ik geloof ook zijn moeder. Vandaag is hij begraven op het kerkhof aan de Roodeweg. De rouwstoet moest nog een stuk tussen de carnavalsbouwsels rijden. Shon Mi hield van de carnaval dus daar zal hij geen probleem mee gehad hebben. Mijn taak vandaag was de kransen in mijn pickup naar het kerkhof te vervoeren. Ik vond het mooi dat ik bijrolletje had in de begrafenis van Shon Mi.

Uiteraard kennen we Shon Mi en Jose niet alleen van de wachtkamers en laboratoria. Ten eerste is Jose al 10 jaar een collega van mij. We kwamen wel eens bij hun aan de toko en hebben er nogal wat ICT feestjes gevierd. Brian en Romy spelen graag met hun Luis, Bernardo en Carlo. Shon Mi is altijd een leuke gastheer geweest. En steevast eidigden de borrels bij hem met goede discussies over van alles en nog wat. Daar hield hij van.

Labels:

dinsdag, februari 13, 2007

electra (238) en verbouwing (1)

Verleden week is onze electra gekeurd en dus meteen afgekeurd. Vandaag kreeg ik te horen dat de herkeuring volgende week donderdag zal plaatsvinden. Nieuwe kansen.

Plafondplaten zijn nog steeds niet te krijgen. Kooyman is niet eens meer van plan ze nog ooit te bestellen. We hebben nu besloten om het plafond tijdens de verbouwing maar in zijn geheel te laten vervangen door gipsplaten.

Met een architect een contractje getekend voor maken van ontwerp, tekeningen, bestek en bouwdocumenten. Ze zijn nu aan de plattegrond aan het werken.

Wat willen we? Het dak rekken en daaronder een porch maken. Een extra schuur met toilet voor het serieuze schijtwerk. De keuken verdubbel ten koste van de bijkeuken en een nieuwe keuken erin. Alle ramen en hekwerk vervangen, het plafond vernieuwen en laminaat in het hele huis.

Pas sinds kort realiseren we ons dat we tijdelijk het huis uit zullen moeten. Ik ga uit van een paar maanden. Ik hoop een huis in de wijk te kunnen huren zodat je elke dag makkelijk een kijkje kunt nemen. Dat heeft te maken met bouwvakkerspsychologie.

Dat wordt straks nog een hoop materiaal voor de blog.

Labels:

ongeluk Robin

Vandaag kreeg Brian op school te horen dat zijn beste schoolvriendje Robin is verbrand. Zaterdag tijdens een gourmet is de fles spiritus ontploft en een vlammenzee dook onder de tafel door richting Robin. Hij ligt nu in het Sehos op een speciale afdeling waar maar beperkt toegang is. Je mag hem alleen vanachter het glas bekijken.

Ik ben vanavond met Brian naar het ziekenhuis geweest. Brian had een stripboek voor hem gekocht. Ook had hij een gekke hoed op gedaan omdat hij dacht dat dit Robin vrolijk zou maken.

Robin heeft Brian echter niet gezien. Net toen wij kwamen moest hij gebaad worden en dat betekent veel pijn. Dat was duidelijk aan Robin's gezicht af te lezen, hij zag die bui weer aankomen. Toen ik hem een tijdje later hoorde schreeuwen van de pijn zijn we maar weggegaan. Dat leek me toch een beetje te heftig voor Brian maar ik vond het zelf ook erg moeilijk om aan te horen.

Morgen zullen we weer een bezoekje brengen. Zijn vader vertelde me dat hij prachtig vindt als zijn vriendjes hem komen opzoeken. We hopen dat hij snel van zijn pijn af is en de brandwonden snel en mooi helen.

kindercarnaval

Afgelopen vrijdag naar de kindercarnaval geweest. Dit jaar staan we weer op Plantersrust naast Lucille en August. Verder waren Budy, Lien en Lien's kinderen erbij. En natuurlijk Ruthlyne, Errol en hun kinderen.

Brian en ik hadden de fietsen meegenomen. Voor de carnaval hebben we de route afgefietst. Perfect, want je kunt zo de hele route snel even afwerken en overal de sfeer opsnuiven. Zo kwam ik Sentia met Kyle en Mary op de Rooseveltweg tegen. Ben overigens een keer volop in beeld geweest op de camera's van Telekorsow.

Aggie wist dat Giorgio, zoon van Steve ook in de stoet meeliep. Ze wist hem in de groep te spotten en haalde hem langs de kant. Hij had geen flauw idee wie we waren. Op de laatste foto zie je Budy, Lien, Enzjemien en haar dochtertje Ciara tussen het verkeer door naar huis lopen. De Weg naar Welgelegen is dit.


Labels:

spelen

Afgelopen week is Sean bij ons geweest. Chris was bij een vriendje gaan spelen en Cora had gevraagd of wij Seantje vanuit school mee konden nemen. In de loop van de dag zijn we met hun naar Wilhelminaplein geweest. Sean is zonder Chris erbij veel rustiger.

De laatste tijd spelen Brian en Romy veel met Tamira en Nazira die iets verderop in de straat wonen. Tamira zoekt vaak Brian op en Nazira en Romy trekken weer meer naar elkaar toe. Tijdens het verjaardagsfeest van Brian was er trouwens ook al sprake van een chemie tussen Tamira en Sean.

Brian identificeert zich de laatste tijd met Ali G. Vandaar de hand signs.

maandag, februari 12, 2007

gitaarles

Romy heeft afgelopen vrijdag haar eerste gitaatles achter de rug. Ze heeft nu les van Jean Jacques Rojes. Gister hoorden we dat het een ver familielid is van Aggie's moeder.

Ze glunderde en deed het redelijk. Hij legde haar de basics uit van de gitaar (Wat is de hals, wat zijn frets e.d.) en leerde haar ook meteen tabs lezen. Dat is een alternatieve manier om muziek te schrijven c.q. lezen en wel zonder noten.

ZIj heeft les van 3 tot half 4. Direct daarop aansluitend heeft Brian zijn drumles. Beter kan het niet.




Labels: ,

school

Romy: "Ik wou dat er geen school op de wereld was en ik toch slim was"

Labels:

zondag, februari 04, 2007

hitler

Romy bekijkt de foto's in een boek over Hitler. Vraagt ze wijzend
naar een foto van hongaars-joodse vrouwen en kinderen die bij aankomst in Auswitsch van de trein zijn gestapt: "Pappa, dit is Hitler zijn familie?"

Labels:

zaterdag, februari 03, 2007

Ride with the Clowns

De Albert Schweitser heeft dit jaar weer een Ride with the Clowns georganiseerd. Dit is in feite een soort carnavalsoptocht op de fiets. Dus een hoop hyper-fietsertjes achter een truck met DJ. Ik heb met Brian en Romy meegefietst en had ook Ariadmy onder mijn hoede.

Brian heeft de hele tocht vlak achter de truck gereden. Hij wou vooraan, de eerste, de beste zijn (zoals zoveel andere mannetjes). Ik fietste ergens halverwege de tocht met Romy en Ariadmy die elkaar goed in de gaten hielden. Zo af en toe zag ik Ariadme wanhopig in het rond kijken omdat ze me kwijt was.

Her en der knalden kinder op elkaar. Ze moeten elkaar voortdurend inhalen en er zijn er ook die gewoon midden op de weg stoppen. En kinderen kijken niet altijd naar voren tijdens het fietsen!

Het was wel een leuk evenement en zowel Brian, Romy als Ariadmy vonden het erg leuk.

Labels:

etentje met Jossy

Sinds we afgelopen kerst met Jossy in Chindy's hebben gegeten, kan Jossy het restaurant niet meer uit haar hoofd zetten. Ze vond het daar zo lekker dat ze er snel weer wou terugkeren. En daarom zijn we vandaag daar weer gaan eten op uitnodiging van Jossy. Daarna zijn we nog naar Baskin-Robins geweest voor een ijsje.

Elena



elena was vrij dag bij mij koomn speelen en het was heel leuk wij gin in de boom hut wij maakn een feest en schilpat wasl jaareg

romy

beetje makkelijk

Ik heb net Romy van school opgehaald en in de auto hebben we het over de rekenoefeningen die ze die dag gekregen had.

Paul: "Was het makkelijk?"
Romy: "Een beetje"
Paul: "Was het moeilijk dan?"
Romy:"Ja, heel moeilijk!"

Labels:

drumles



Hier een foto van Brian op drumles. De foto is gemaakt met de mobile, vandaar de mindere kwaliteit.

Labels:

tandarts

De halfjaarlijkse controle zit er weer op. Romy wat beter haar kiezen poetsen en we moeten haar voortanden in de gaten houden. Door haar uitstekende (met klemtoon op uit) onderkaak dreigen haar boven-voortanden achter haar onder-voortanden te komen. Kan makkeijk gecorrigeerd worden zolang deze nog niet compleet zijn neergedaald.

Bij Brian is er een kies wel door het tandvlees is gebroken maar al twee consulten lang niet is neergedaald. Even de wisseling van de kies ernaast afwachten.

Bij mijzelf ook dit keer geen gaten. Maar de volgende keer worden er weer foto's gemaakt omdat de tandarts het binnenste van mijn kiezen blijkbaar niet helemaal vertrouwt.

Brian vinden het tot nu toe nog best leuk bij de tandarts. Vooral Romy, die begint helemaal te kirren als de stoel begint te bewegen.

WO wilde planten



Brian is nu voor Wereld Orientatie (vroeger aardrijkskunde) bezig met het onderwerp Wilde planten van Curacao: de wabi, indju, divi divi en kalbas. Hij is hiervoor speciaal naar zijn oom Reno in Bandabou afgereisd om wat samples van de betreffende bomen af te rukken. Volgende week dindsdag is de overhoring.

eXTReMe Tracker