dinsdag, oktober 31, 2006

diaree kleur

Romy noemde vandaag alle kinderen die bij haar aan tafel zitten. Een
van hun kende ik niet en vroeg ik haar om te vertellen hoe ze eruit
ziet. Romy: "haar moeder heeft een beetje een diaree-kleur maar
ietsje lichter".

Labels:

maandag, oktober 30, 2006

aanrijding (2)

Inmiddels met de eigenaar van de auto de kwestie geregeld. Hij heeft wat krassen of vegen op zijn bumper doordat mijn band er langs is geweest. Dus schade valt erg mee, moet wat gespoten worden. Hij blijkt de vader te zijn van een klasgenootje van Romy. Dus weer een kennis erbij.

zondag, oktober 29, 2006

fatumloop



Brian had zich via school ingeschreven voor de Fatumloop. Meneer vond het nodig om daar aan mee moest doen. "Waarom eigenlijk?" vroeg ik van de week. "Ja, pappa, want ik ben een sportman" zei hij zelfverzekerd.

En waarachtig, hij kwam vanochtend meteen zijn nest uit toen ik hem wekte met de mededeling dat de fatumloop over een uurtje zou beginnen. Omdat hij minderjarig is moet hij onder begeleiding en dat is in ons geval zijn vader. Ik moest dus ook mee.

We kwamen iets te laat, toen wij arriveerden begon net de hele meute te rennen. Brian melde zich nog snel aan en toen gingen ook wij van start. Zijn wedstrijdnummer had hij al op school ontvangen. Ik had er geen want ik had me niet ingeschreven.

De tocht is 10 km lang en loopt alsvolgt:
  • start bij Fatumgebouw aan het begin van de Cas Coraweg
  • S.B.N. Doormanweg
  • Snipweg
  • Emancipatieboulevard
  • Fokkerweg
  • Oude Caracasbaaiweg
  • Dr. Maalweg - Hugenholzweg
  • Martin Luther King boulevard
  • finish op parkeerterrein Mambo Beach

    We hebben aardig doorgestapt en zelfs nog wat kleine sprintjes getrokken. Aan het einde van de Emancipatieboulevard ter hoogte van CPS begon Brian een beetje te klagen. De animo nam wat af maar we gingen door. Af en toe kreeg hij wat waterzakjes van de organisatie en met eentje heeft hij me nat proberen te spuiten.

    We gingen de finishlijn over op ongeveer 1:55. Brian nummer werd gescanned, dus ik verwacht dat we straks op de website van de fatum nog zijn naam op de lijst kunnen aantreffen.

    Ik denk niet dat hij volgend jaar nog meedoet.

    Labels:

  • vrijdag, oktober 27, 2006

    aanrijding

    Vanmiddag kwam de politie voorrijden en vroeg of ik de chauffeur was van de blauwe pickup die voor ons huis geparkeerd stond en of hij mijn papieren mocht zien. "Waarom?" vroeg ik. "U heeft een auto aangereden op de parkeerplaats bij de Albert Schweitser school". Ik geloofde het eerst niet en dacht dat ze de verkeerde pickup hadden. Maar mijn nummerplaat was doorgegeven en ik had inderdaad gestaan op de plek die de politie mij doorgaf. En prompt liet hij mij de sporen op mijn linkerachterband gezien dus blijkbaar heb ik ergens tegenaan gezeten. Maar niets van gemerkt.

    Blijkt dat ik tijdens het wegdraaien uit de parkeerplaats met mijn achterband de voorkant van de auto naast mij heb geraakt. Iemand heeft het gezien en mijn nummer doorgegeven aan de politie. Doordat ik ben doorgereden is het nu een geval van hit & run. Dat betekent dat ik misschien voor de rechter moet verschijnen. Maar misschien ook niet zei de politie, hangt af van de mening van de fiskal.

    Ik weet nog niet wat voor schade de andere auto heeft, maar veel kan het niet zijn daar ik niets gehoord of gevoeld heb. Ik heb de eigenaar van de andere auto meteen opgebeld en we hebben afgesproken het maandag op de parkeerplaats verder te bespreken.

    Heel lullig, ik kan het eigenlijk nog steeds niet geloven dat ik tegen hem aangezeten heb, maar de sporen op mijn nieuwe banden zijn toch wel keihard bewijs. Deze staat van beschuldiging is een klote gevoel. Hoop op een sisser.

    Mooi was wel dat toen de politie met mij bezig was Brian meteen de geweren die ik voor hun gemaakt had is gaan verstoppen. Hij dacht dat dat ons in de problemen zou brengen omdat ze zo echt lijken. En Romy vroeg meteen na het vertrek van de politie of ik naar de gevangenis moest.

    dinsdag, oktober 24, 2006

    Romy tegen Aggie

    "Weet je waar je heen moet gaan? Op dieet."

    Labels:

    boera

    Brian: Hiep hiep boera....kisanka

    Labels:

    maandag, oktober 23, 2006

    spreekbeurt Brian



    Brian had vanmorgen zijn eerste spreekbeurt op school. Dit zinnetje hebben we dit week-end wel vaak gehoord: "Goedemorgen, allemaal, ik ben Brian de Jong, mijn spreekbeurt gaat over sportvliegtuigen. Wat is een sportvliegtuig? Dat is een klein vliegtuigje met 1 of 2 propellors (met een stok wijzend naar de fotos)"

    Het is goed gegaan, hij heeft zijn verhaal enthousiast verteld en vooral de jongens waren heel erg geinteresseerd in het onderwerp. Robin zei dat hij veel meer informatie heeft gegeven dan een ander klasgenootje die het ook over vliegtuigen heeft gehad. Hij heeft van de juffrouw een voldoende tot goed gekregen. Als hij harder had gepraat had hij een goed gekregen. Hij was wel zenuwachtig geweest zei hij.

    Paul heeft met Brian de voorbereiding gedaan en Cor was zo aardig om in het week-end nog langs te komen met wat instrumenten uit een cock-pit. De kunstmatige horizon komt uit een kist die is neergestort in Barquisimeto, Venezuela.

    Klik hier voor de inhoud van zijn spreekbeurt. De inhoud heeft hij grotendeels zelf bepaald, onder andere doordat hij destijds goed naar Cor heeft geluisterd.

    Labels:

    zondag, oktober 22, 2006

    logeerbeer Lisa

    Romy heeft afgelopen vrijdag de logeerbeer "Lisa" voor het week-end naar huis meegenomen. Romy was ontzettend blij, ze straalde helemaal.

    Romy heeft Lisa overal meegesleept en ze kon het niet laten om Lisa zo vaak mogelijk van kleren te verwisselen. Lisa heeft dan ook van alles bij zich, zelfs ook een cellular, zonnebril en tandenborstel. Voordat Lisa met Romy naar bed ging kreeg Lisa een luier van Romy aangetrokken. Romy had ook een klein huisje voor Lisa gemaakt op haar bed.

    Lisa heeft ook nog wat gitaarles gekregen van Romy maar Lisa heeft te weinig vingers om goed te kunnen spelen.



    Vrijdag is Lisa met ons naar de "happy hour" geweest bij Wilhelmina Plein cafe. Romy was uiteindelijk gaan spelen met andere kinderen en Lisa lag helemaal alleen op haar stoel. Toen we Romy riepen om weg te gaan zei Romy meteen: "Lisa" en als een echt moedertje ging ze Lisa zoeken. Maar haar pappa had Lisa stiekum gepakt en Romy schrok zich rot want ze kon Lisa niet meer vinden. Ze dacht dat Lisa kwijt was. Gelukkig was dit niet zo en gaf haar pappa haar de beer weer terug.

    Zondag moest Romy voetballen. Lisa mocht niet mee want het is veel te stoffig op het voetbalveld.

    Morgen moet Romy Lisa weer teruggeven aan de juffrouw. Dus straks wordt haar tas weer ingepakt en wordt ze netjes aangekleed om naar school te gaan.

    liedje meester Anton

    Brian heeft sinds kort een stagaire voor de klas, meester Anton. Hij vindt het te gek dat hij een meester heeft. Helaas is het tijd dat hij weer terug moet naar Nederland. Van meester Anton heeft hij het volgende liedje geleerd:

    Ik ben zo zenuwachtig
    Ik voel me zo nerveus
    Ik kan niet blijven zitten
    En kriebel aan mijn neus
    Ik kan niet blijven zitten
    En schuifel met mijn stoel
    Ik ben zo zenuwachtig
    oh wat een rot gevoel

    Wij horen hem niet zo vaak zingen, maar dit was echt luid en duidelijk!

    donderdag, oktober 19, 2006

    te

    Romy: "Pappa, alles wat ongezond is begint met de te"
    Pappa: "O ja, wat dan?"
    Romy: "Te dik"

    Labels:

    woensdag, oktober 18, 2006

    deo

    En Brian gebruikt inmiddels deodorant.

    dinsdag, oktober 17, 2006

    santo domingo

    De vijf dagen Sto. Domingo zijn achter de rug. Woensdag vertrokken we met een uur vertraging vanuit de nieuwe luchthaven. Doordat het zo onbekend is krijg je in de nieuwe vertrekhal al het idee dat je in het buitenland bent. We vlogen met Aeropostal, de zielige luchtvaartmaatschappij uit Venezuela waarbij de ketchup en mayonaise hard nodig zijn im het broodje kaas en ham nog wat smaak te geven.

    Marisol en Argenis haalden ons op in Santo Domingo. De koffers in de achterbak met de klep gewoon open. Pas toen we in de Calle Geoconda waren realiseerde ik me hoe makkelijk het geweest zou zijn voor iemand om een koffer mee te nemen.

    Maciel en Lisbeth, de kinderen van Marisol waren blij Brian en Romy weer te zien. Wij verbleven in het zelfde huis als de vorige keer (van Marisol's oma).




    De volgende dag zijn we naar de stad gegaan om onder andere naar een gitaar te kijken. Via de gele gids ontdekte ik dat er een straat was waar meerdere grote muziekzaken waren gevestigd. Terug in Calle Geoconda ontmoetten we Leo die net was aangekomen. Hij, Aggie & Marisol moesten die zelfde avond nog naar de kerk om instructies te ontvangen in verband met de doopsel van Montserat, ook wel "Monse" genoemd.

    De volgende dag (vrijdag) weer naar de stad, maar nu met zijn allen om een gitaar te kopen. Leo was op zoek naar een cubaanse tres maar die bleek niet verkrijgbaar in la capital. Ik vond er uiteindelijk wel een. Aan het einde van de middag zijn we naar een soort resortje geweest met zwembad. Aggie ging niet mee want die was inmiddels een beetje ziek geworden. De kinderen lekker zwemmen en Marisol, Leo, nog een tante van Marisol en haar zoon en ik aan het bier.

    Opeens paniek want er liep een soort tarantula over ons terras. De dominicanen noemen het een 'cacata'. Meteen werd ie doodgemaakt want ze kunnen je aanvallen en bijten. Niet giftig, wel hoge koorts hou je eraan over. Romy heeft daarna geen voet meer op de grond gezet. Maar wel een mooie ervaring om op school te vertellen.

    Die zelfde avond ben ik nog met Leo, Marisal en Argenis naar een perico ripiao geweest. Die gasten speelden met ongelofelijk, snel, veel energie en plezier. Vooral de tamborero (nog een tiener) was geweldig. Maar de guiro blijft ook altijd indrukwekkend.




    Zaterdagochtend naar de kerk voor de doop van Montserat. Toen de fotograaf een foto van Monse maakte ging ze meteen de 'Perrito' dansen. En 's avonds de BBQ ter ere van Monse. Argenis was in charge of het vlees. De marinade was zoals ik hem graag heb: een mix van bbq saus, honing en worchester saus. En pure rum om de tongen wat nog losser te maken en het volume nog hoger te krijgen, Dionis (peetvader) had zijn auto met de speakers richting ons geparkeerd, zodat de bachatas ons lekker om de oren vlogen.

    Ikzelf collapsde rond 12 uur, de rest ging om 2 uur naar bed. Het feestje werd verstoord door een dronkelap die voor de colmado in de goot buiten bewustzijn raakte. Zelfs het ijskoude water uit de jug kreeg deze kerel niet wakker. Pas later toen ze ijsblokjes op zijn borst hadden gelegd gaf hij weer teken van leven. De volgende dag zagen we hem weer, al bloemen verkopend, door de straat lopen.

    Zondag naar huis. Bij het afscheid begon Romy opeens te huilen. "Ik ga ze missen" zei ze. Gevoelig type is ze. Maar vooral Romy heeft het enorm naar haar zin gehad daar. Ze had zoveel meisjes om mee te spelen.

    Wederom een leuk verbijf gehad in de Calle Geoconda. Alleen jammer dat Brian en Aggie de helft van de tijd ziek waren.


    Labels: ,

    meisjes

    Pappa: "Brian, wie vind jij mooier, witte meisjes of bruine meisjes?"
    Brian: "Meisjes die hele grote tieten hebben"

    Labels:

    woensdag, oktober 11, 2006

    vertrek

    Vandaag vertrekken wij voor 5 dagen naar Sto. Domingo. Monserat wordt
    zaterdag a.s. gedoopt en Aggie is de peetmoeder. We verblijven weer
    bij de familie in de hoofdstad. Ben van plan een bachata gitaar te
    kopen.

    Wij zijn te bereiken op:
    Calle Geoconda 20
    Las Palmas de Herreras Santo Domingo
    Republica Dominicana
    telefoon: 001 809 924 4857 of 001 809 925 7704 (wel spaans praten)

    Hasta la vista.

    Labels:

    dinsdag, oktober 10, 2006

    quote romy

    "Pappa, hoe schrijf je jackass?"

    Labels:

    maandag, oktober 09, 2006

    feest Romy




    Afgelopen zondag hebben we Romy's verjaardagsfeest gevierd in Kids Parking. Dat is een tot speelhuis omgebouwd woonhuis, compleet met spelcomputers, schminkkamer en full airconditioned. Ideaal is dat je ook het opruimen kunt uitbesteden.

    Het feest duurde van 4 tot 6. Om vijf uur trad Tom Presti op, de bekende curacaose goochelaar. De kinderen tot en met de oudste (Chrisje) waren compleet gebiologeerd alhoewel het voor de meeste niet eens de eerste keer was. Hj goochelt trouwens een mooi uurtarief bij elkaar. Zo maar opeens uit onze portomonnaie verdwenen.

    Je merkt echt dat de meisjes nu meer meisjes aan het worden zijn en de jongens meer jongens. De eerste helft van het feest waren de jongens in de computerkamer te vinden en de meisjes waren aan het 'dansen' op K3 en Chakira. Maar halverwege begonnen de hormonen toch te werken en gingen de meisjes achter de jongens aan.

    Romy was erg blij met haar feestje en ook Brian had zich goed vermaakt. Het viel trouwens niet mee om er voor te zorgen dat er niet meer jongens als meisjes op haar feest zouden komen. Ze kennen en spelen gewoon meer met jongens als met meisjes.

    Labels:

    dinsdag, oktober 03, 2006

    na 7 jaar eindelijk een gitaar

    Romy bestaat straks om drie uur precies 7 jaar. Met een paarse kop kwam ze de wereld op. Al dagen was ze in een verhoogde staat van opwinding en vandaag stond ze dus ook niet chagrijnig op. Op de foto zie je wat ze van ons gekregen heeft, een echte kindermaatse spaanse gitaar uit China! En van Brian een door hem zelf uitgekozen nagellak set. Hij weet waar zijn zusje van houdt.

    Op school heeft ze chips uitgedeeld en de kinderen hadden 'heel hard gezongen' zei Romy. Toevallig was het vandaag survival dag in het Kabouterbos, dus dat maakte haar verjaardag extra leuk.

    Vanmiddag mocht Romy bepalen waar we gingen eten en dat werd de groene chinees met het rode dak (Yung Tung in Zeelandia).

    Zaterdag houdt ze haar verjaardagsfeestje in Kids Parking van 4 tot 6. Kom langs.

    Labels: ,

    maandag, oktober 02, 2006

    "romy

    Als je dood gaat leef je met je ogen dicht.

    Labels:

    zondag, oktober 01, 2006

    "brian

    Stroomgitaar (electrische gitaar)

    Labels:

    electra (5)

    Er zijn nog steeds geen zachtboard plafondplaten op Curacao te
    krijgen en toen laatst de electricien er was om een van de laatste
    loodjes weg te werken, viel de stroom uit.

    De afgelopen weken vol electra werkzaamheden zie je nu ook terug in de lego bouwsels van de kinderen. De huisjes hebben nu opeens stopcontacten en nissen in de tuin.

    eXTReMe Tracker