dinsdag, mei 30, 2006

bbq Smiling Faces
Afgelopen zondag is in Rancho "Pitufo" (de echte naam weten we niet maar het is van Dean's oom) gevierd dat Smiling Faces een jaar geleden was opgericht. De ranch ligt achter Suvek en is niet echt bekend. Maar zeker een mooie plek om te bbq-en.
Ik wist niet dat ezels ook van spareribs houden.



We zaten pal naast de stallen waardoor de twee aroma's (bbq en paardestront) zich heerlijk vermengden. Van de kinderen hebben we geen last gehad, die hebben voor 85% van de tijd gevoetbald, gevolleybald en een beetje gerugbied (rugby). En de ouders uiteraard alleen maar eten, drinken en lullen.

De kinderen mochten op een gegeven ogenblik paard rijden. Brian heeft samen met Jermael gereden en Romy met Alexine. Vooral de laatste twee maakten een hoop lawaai en tijdens hun ritje stopte het paard om effe heerlijk te schijten.

zaterdag, mei 27, 2006

gebit
Komende maandag moeten we naar de tandarts, wordt tijd. Komt waarschijnlijk van al die groentesappen enzo.

donderdag, mei 25, 2006

genieten van bieten
Marisa is inmiddels weer vertrokken en mijn darmen hebben na die orkaan van health food alweer de eerste frikandel achter de kiezen. Wat knap je daar van op.

Ze heeft elke dag een groente sap voor me gejuiced, vitamines toegediend, gingerslices in mijn keel geforceerd en 's ochtends bedreigd met een kopje heet water met citroen sap. Een dedicated groene verpleegster.

We hebben elke dag wat met haar ondernomen, we zijn de stad in geweest, wezen zwemmen bij Knip (ben zelf het water niet in geweest), wezen eten bij Rumba snek en de stad bezocht.



Ze is de meeste ochtenden met Aggie meegereden om de kinderen naar school te brengen. Ook nog in Hokos Kokos geweest waar ze ze zich nog een mevrouw uit Nederland wisten te herrinneren die het zo nodig vond te vertellen dat haar voorouders daar gewoond hadden!




Ze zou maandag vertrekken maar de vulkaan op Monserat verhinderde het vertrek gelukkig. Dus pas dinsdag vertrokken via Puerto Rico. Carl is na 5 dagen intensieve omgang met de twee kleine meiden meteen naar de golfclub gevlucht!

Labels:

vrijdag, mei 19, 2006

groentesapqueen
Marisa is sinds woensdag voor 5 dagen bij ons. Bij aankomst kreeg zij meteen van ons een zak drop, ik kreeg een zak amandelen en een zak met ginger slices!



Donderdag meteen (onder dwang) een juicer gekocht. In plaats van super gezond zijn we na het ophalen van de kinderen lekker bij Warung Jawa gaan eten. Heb daarna wel een ginger slice genomen voor een betere spijsvertering.

Aan het eind van de middag ging Marisa 'even een boodschapje' doen. Kwam met een enorme lading groenvoer terug. Leek wel of ze voor Artis werkte. En dus die avond mijn eerste verse groentesap gekregen. Kan niet zeggen dat het vies smaakt. Ging een hele zak wortels in, bieten, selderij en een peer.



Vanochtend schoof Marisa een bak havermout met yochurt onder mijn neus, maar dat zure beton ging er bij mij niet in. Wel een mok heet water met citroensap om de darmen schoon te spoelen.

Marisa staat nu weer in de keuken om Thaise kippensoep voor te bereiden en in the meantime ook een verse sinasappelsap te juicen.

maandag, mei 15, 2006

moederdag
Moeders kregen gister nog meer aandacht als normaal! Romy maakte me 's ochtends wakker met de mededeling dat ik niet moest vergeten dat het die dag moederdag was.

Brian had voor Aggie een moederdagskaart gemaakt, geheel volgens eigen fantasie. Je ziet een gezinnetje met een bal spelen onder een boom. Kan me niet voorstellen dat wij dat niet zijn. Verder meldt hij trots dat zijn diktee maar 1 vawt bevat. Het roze hartje linksboven waar mama ik houw van jouw op staat kun je naar bovenklappen. Dan verschijnt daar de tekst hiehaa (cowboy yell). Op de voorkant van deze kaart heeft hij nog een hart, een kruis en een kado getekend en aan de achterkant een brug, water, een ladder en een lachend gebit. Dali-achtig.
Wat ik ook zo mooi vind is die Ben je blij mama... waarbij Aggie dan uit de ja/nee moest kiezen.

Romy had een versje ingestudeerd. En vervolgens kreeg Agie een juwelendoos van haar, verpakt als een snoepje. Veel roze, lief en meisjesgedoe dus. Waarschijnlijk moet ik nu juwelen gaan kopen om dat ding te gaan vullen.



Daarna gingen we weer over op de orde van de dag (mamma dekt tafel, mamma wast af, mamma zit pappa en de kinderen achter de broek e.d.).

Om half 11 naar de risibimentu (heilige communie) van Virgil (zoontje van Aggie's achternicht Desiree) geweest. Wij waren op tijd, de rest was te laat dus hebben we eerst nog wat rondgereden. Was leuk, vooral de kinderen hebben genoten met Gilda.

Aan het eind van de dag zijn we naar Punda gegaan om naar de nieuwe brug te kijken. Die was open (dus dicht) en zijn we eerst een hapje gaan eten in de Gouverneur (oude Rum Runners). We waren trouwens vergeten dat het moederdag was (reserveren!) maar kregen toch een plekje (met te veel tocht).

Labels:

zaterdag, mei 13, 2006

Uitstapje klas Romy
Afgelopen vrijdag was er een uitstapje van Romy's klas. Ter afsluiting van het project "voeding" is de klas naar de markt en de barkjes gegaan. Ik was als hulp-ouder mee en had Romy, Chiara, Femy en Lieke in mijn groep.



Juf Arelys liet enkele groenten en fruit zien en de kinderen moesten de namen opnoemen. "Goed zo!", was wel te horen over de hele markt. Bij de slager werd er ontzettend gelachen toen hij een "rabu" (varkensstaart) voor de neus van Aryatmi hield. De dametjes hebben ontzettend genoten van de trip en hebben onderweg veel liedjes gezongen (K-4).

donderdag, mei 11, 2006

restaurant pendew
Gister tijdens het avondeten vroeg ik de kids de tafel te dekken. Brian ging meteen aan de slag, dekte de tafel heel netjes inclusief vork en mes netjes uitgelegd op servetjes. Maar brood en beleg mocht niet op tafel. Romy boos.

Wij moesten aan tafel en toen kwam meneer langs met een notitieboekje om de bestelling op te nemen. Hij schreef het allemaal netjes op en maakte alles zelf klaar in de keuken terwijl wij (lang) moesten wachten.

Toen we hem vroegen hoe zijn restaurant heet antwoorde hij: "Restaurant Pendew". Aan naamsbekendheid zal het straks niet liggen.

voetbal
Afgelopen zondag waren er weer wedstrijden. De Smiling Faces verloren er 2 en wonnen er 1. Brian is nog te voorzichtig en Romy kun je een beetje vergelijken met een veulentje tussen een groep leeuwen. Eigenlijk loopt ze alleen maar heen er weer. De jongens zijn te ruw is haar excuus.

zaterdag, mei 06, 2006

colombia
Jullie begonnen waarschijnlijk al te twijfelen of ie nog wel gegaan was. Toch ben ik er geweest.

Er zijn twee vluchten met Avianca nodig om in Medellin te komen. Avianca is een prima maatschappij. In Bogota hadden we 2 uur wachttijd. In de airport heb je echter karretjes met drank die rondrijden. Met 16 zuiplappen om dat karretje heen kon die nergens meer naar toe.

In Medellin werden we opgewacht door Jairo (broer van Angelica, vrouw van Piti) met bus. Gedropt in Sheraton. Ik ben meteen gaan pitten, sommigen hebben die avond nog tot een uur of 5 in Mango's gezeten. Een grote discoteek met uiteraard heel veel Colombiaanse vrouwen (echter ook net zoveel mannen).
Ik vond Medellin, althans de stukken die ik gezien heb, best schoon en verzorgd.

De volgende ochtend in de bus naar Venecia, geboortedorp van Angelica en Jairo. Maar eerst nog wat drank ingeslagen om de tocht wat op te luisteren. Bier, Ron Medellin en wat Aquardiente. Onderweg goed gegeten.



In Venecia zaten we in een bungalow parkje met zwembad. Na het eten weer het dorp in om het wederom op een zuipen te zetten. Uiteindelijk zijn Tjakko en ik in een bar beland waar een aantal ambtenaren van het dorp muziek aan het maken waren, niveau bijna nul. Ik heb nog met ze meegespeeld en de congaspeler wat congales gegeven.

's Avonds ook nog in de discotheek gehangen maar ben uiteindelijk redelijk op tijd naar bed gegaan. Een aantal van ons hebben nog tot een uur of 6 buiten bij het zwembad gefeest.

's Ochtends kwam Dennis erachter dat zijn broek met paspoort, geld en cellphone gejat was. Die hele affaire kostte ons een halve dag. Konden pas om 3 uur 's middags aangifte doen. Om een of andere mysterieuze reden kwam zijn paspoort weer terecht. Het nederlands consulaat moet nog steeds reageren. Daar hebben we geen reet aan gehad.



De rest van de middag in Venecia weer zitten tanken op het terras, was beregezellig. De terugtocht naar Medellin was helemaal geweldig, iedereen was aardig dronken en bij elke stop overvielen we de plaatselijke toko. Bij een was het wel erg gezellig waarbij sommigen zich tot te veel aquardientes hebben laten verleiden. Twee van ons (en dit keer niet ik) zijn in de bus over hun nek gegaan. Tip: gooi er wat koffie overheen en je bent af van die kostlucht.
Terug in Medellin weer uit geweest naar Mango's, die discotheek, maar ik was totaal uitgeput.




De volgende dag naar de Piedra de el Penol geweest, een gigantische kei waar je met een trap naar boven kunt. Bij aankomst was het zonnig, halverwege de beklimming werd die stomme kei opeens gehuld in een dikke mist en niet lang daarna begon het te regenen. Toch nog iets van uitzicht meegemaakt boven. De jongens die beneden waren gebleven konden er wel om lachen. Weer terug beneden troffen we ze trouwens allemaal met ter plekke gekochte pancho's aan en cupjes aquardiente in om warm te blijven.

Nog wat rondgestruind in het het dorp, volgens mij heet het Guatape en een aantal van ons zijn nog met een kabelbaantje geweest. Mooie streek, nog niet zo lang pas veilig verklaard voor FARC dreiging. 's Avonds in Medellin zelf nog op Parque Lleras geweest, een uitgaansplein voor jetset.



De laatste dag stond geheel in het teken van de terugreis. Heb nog in het vliegtuig het spelletje sudoku ontdekt, leuk.
Colombia is een mooi land, moet daar nog meer van gaan zien, te beginnen met Bogota. Daar hoor ik al een tijd goede verhalen over. Pas nu realiseer ik mij dat ik op anderhalf uur vliegen van een grote stad woon.

By the way, er is niet gevoetbald.

Labels:

baby
Peter Casaspider Nijhuis is vader geworden van Diana.

vrijdag, mei 05, 2006

verliefd
Romy: ik ben verliefd.
Aggie: Op wie dan?
Romy: Op Arie.
Aggie: Leuk! Weet Arie dat ook?
Romy: Ja, ik heb het aan hem verteld.
Aggie: En wat zei hij toen?
Romy: Oepsie!

Het grappige is dat ze een tijdje geleden ook al met Arie wou trouwen. Maar ze was toen van het idee af, want zei ze: "Arie wordt rood als hij zijn thermosfles moet openmaken".

Labels:

dinsdag, mei 02, 2006

rojers
Afgelopen week-end hebben we veel opgetrokken met de Rojer's, de tak van mijn moeder.

Zaterdagavond zijn Brian, Romy en ik naar het SDK gegaan om Nathan van Kitty (Rojer-nicht uit Aruba) en Derek van Jeannine (Rojer-nicht uit Aruba, getrouwd met een Curacaoenaar) te zien zwemmen met de jaarlijkse zwemwedstrijden voor Koniginnedag. Hoewel ze niet de eerste prijs gewonnen hebben, hebben ze allebei heel goed hun best gedaan. Wij hebben op een diplomatieke plek gezeten in het SDK, en wel op de grens tussen de team van Aruba (Nathan) en die van Curacao (Derek).




Het was heel gezellig in het SDK, veel trommels en raspu's om de kinderen aan te moedigen tijdens het zwemmen. Vooral Brian vond het geweldig en stond aldoor bij het hek om naar de zwemmers te kijken.



Zondag was het weer feest. Emma, de moeder van de Rojer-neven en nichten uit Curacao, was 80 geworden. Het was ook weer gezellig om iedereen weer eens samen te zien!

En heel toevallig zou Roy (oom) twee dagen later naar Sto. Domingo gaan om te werken. Het kwam heel goed uit. Mijn lege platic bakje dat gevuld was met het lekkere dominikaanse taart "bizcocho", is nu terug in Sto. Domingo en ik krijg het zondag terug met "bizcocho" . Uiteraard heb ik ook spullen met hem naar Santo Domingo gestuurd!

De Rojer's van onze tak zitten zowat verspreid over Curacao, Bonaire, Aruba, St. Maarten, Nederland en Amerika en sinds kort ook op de Dominkaanse Republiek. De eerste Rojer's op Curacao waren afstammelingen van Hugenoten uit Spanje en Frankrijk. Van het spaans-franse invloed is vandaag de dag wel weining van over, behalve bij een paar wat capsones en erfelijke ziektes (grapje). Wel heeft Onchi (Rojer-neef uit Curacao) laatst nog het wapen van de Rojer's uit Spanje gevonden.

Koninginnedag
Dit jaar hebben we op de valreep nog meegedaan met de verkoop van oude spulletjes op Koninginnedag. Het idee om spulletjes te verkopen kwam van Lennert van Harry & Cyrillia. Brian vond het een heel goed idee en begon vrijdagmiddag met het prijzen van zijn spulletjes en wel als volgt: C20 T16 (20 centen betalen en je krijgt 16 terug, dus in feite 4 centen voor een boek). Ik heb hem toen maar aangeraden om de boeken voor 1 gulden te verkopen, de cd's voor 2 gulden en de dvd voor 3 gulden. Dan hoefden we ook niet zoveel wisselgeld bij ons te hebben.

Cyrillia was al om 6 uur 's ochtends op het Wilhelminaplein om een plekje te bemachtigen. Om 10 uur 's ochtends voegden Brian, Romy en ik bij Cyrillia & Lennert. Brian heeft 6 gulden verkocht en het was heel gezellig! Volgend jaar doen we weer mee maar zullen ons wel beter voorbereiden!

eXTReMe Tracker