donderdag, april 27, 2006

colombia
Zo meteen vlieg ik met een aantal enthousiaste zuiplappen voetballers (de Juristen) richting Colombia, Medellin om precieser te zijn. Ooit eens de meest moorddadige stad van de wereld (4000 per jaar). Nu is het er wat rustiger, zo ontvoeren er nog wel graag af en toe een buitenlandertje.

Ikzelf ben drinkend lid, dus de voetbalschoenen blijven thuis. Maar krijg ook niet de indruk dat voetbal het hoofddoel van de reis is.

Maandag vliegen we weer terug. Ben ook wel eens met hun naar Cartagena geweest. Kan toen nog die douaniers herinneren die al die sporttassen moesten doorzoeken met meurende voetbalsokken en onderbroeken.

Labels:

zaterdag, april 22, 2006

santo domingo
Onze vakantie in Santo Domingo was in een woord "schitterend" maar ook leerzaam. We hebben ontzettend genoten van de manier hoe er in Santo Domingo geleefd wordt. De familie en de mensen in de straat doen veel samen en delen lief en leed met elkaar. De mensen zijn heel hartelijk en gastvrij en hebben ons enorm verwend. We beseften dat we hier toch een beetje langs elkaar heen leven.

We werden opgehaald door Marisol (vrouw van Leo), Lisette (vriendin van Marisol), de kinderen Maciel, Lizbeth en Monserat "Monse" (docher van Leo), en Argenis (broer van Marisol, politicus en alias de "sheriff" van de buurt). En ja hoor, we reden weg in een auto van de partij "PLD" Parido de la Liberacion Dominicana. Over een maand zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Leo had ons verteld dat we in een grote bus vol met ballonnen en stickers van de PLD opgehaald zouden worden en dat wij op moesten letten dat er geen eieren naar ons gegooid werd door de oppositie.



Thuis aangekomen in "Calle Geoconda" bij oma Yolanda (grootmoeder van Marisol) was er eten voor ons, de dominicaanse soep "Sancocho" . Ontzettend lekker! De kinderen gingen meteen met elkaar spelen en er was geen sprake van een taalbarriere. Later op de avond kwamen er nog meer familie met ons kennismaken. Zijn nog naar "Malecon" gereden maar de kinderen zijn onderweg in slaap gevallen. "Malecon is een bekende boulevard met veel uitgaanmogelijkheden.

De Calle Geoconda is een gezellig gebeuren. Tot de vroege avond veel leven op straat en meestal ook meerdere soorten muziek door elkaar. Maar na een uurtje of 10 a 11 wordt het er muisstil. Veel stiller als bij ons omdat we daar nog die rothonden hebben die 's nachts iedereen plichtsgetrouw wakker proberen te houden.



Vrijdag de bus (Metro) genomen naar Santiago. Luxe bus met airco en wc en na 2 uur rijden in Santiago. Bij de overgrootmoeder van Marisol en overgroottante Lucia. Leo had ons al gewaarschuwd dat Lucia een drukke tante is en 's ochtends vroeg al de merengue opzet. Voor Monserat had ze een speciaal liedje "Quichinquindiri-Quichinquida" en dat hebben we heel vaak moeten horen totdat wij zaterdag ochtend weer richting Sto. Domingo vertrokken.
Hoewel we niet veel van Santiago hebben kunnen zien, viel het ons op dat het veel rustiger en schoner is dan Sto. Domingo. Toen we in Santiago aankwamen zei Brian nog dat hij Sto. Domingo een "rommelstad" vond. Vrijdagavond hebben we de "Monumento" bezocht samen met Tia Maria (overgroot tante van Marisol) en een ritje in een karretje getrokken door een paard gedaan door Santiago. Bij de Monumento is het een gathering van van mensen,er is een mooie view, en wordt er van alles verkocht.

Terug in Santo Domingo is er feest bij de "Burger King". Monserat is op 15 april 1 jaar geworden. Het was een leuk feest met een clown die merengue danste met de kinderen en Romy danste als een dominicaantje er tussen. De clown maakte ook zwaarden van de ballonnen en dat vond Brian natuurlijk heel leuk. Hij heeft zelfs de winnaar in vechten met het zwaard en vroeg de kinderen gewoon in het Nederlands: "Kom je met mij vechten" en waarachtig het gebeurde ook! Voor Monserat's verjaardag werd er een "Bizcocho" gemaakt, een lekkere dominicaanse taart.



In de ochtenden werden we verwend met een lekker kop koffie gemaakt door Belkis (tante van Marisol). De "colmado" (toko) aan de overkant werd zeer regelmatig bezocht door Paul om een biertje "Presidente" te kopen. Calle Geoconda is een levendige straat. Mensen komen door de straat om van alles te verkopen, van toiletpapier tot fruit of voor 7 peso's een beetje olie. 's Avonds is het een feest van mensen op straat.
Verschillende malen hebben we buurtbewoners de electriciteitsmast in zien klimmen om weer wat electricieit te "regelen".
Met stroomuitval viel het overigens best mee. Het huis bevindt zich net op de grens van 2 stroomnetwerken. Als in het ene net de stroom uitvalt, schakelen ze gewoon over op het andere.

Zondag zijn we naar een finca (buitenhuis) geweest bij een vriend van Argenis. We hebben daar lekker gezwommen in een pool en Brian heeft ook in het rivier "Los Colosos" gezwommen. Argenis heeft voor ons gebarbecued. Onderweg terug stond er nog een auto midden op de weg met "autopech". Als je stopt wordt je meteen overvallen. We konden er gelukkig nog net langs rijden.



Maandag zijn we alleen naar de stad gegaan, Maciel en Lizbeth moesten naar school. We hebben door de zona Colonial gelopen in de stad. Indrukwekkende gebouwen van meer dan 500 jaar oud en mooie parken. 's Avonds gegeten bij Adrian Tropical in de Malecon. Het was weer gezellig. Maar het eten bij oma thuis was beter.



Dinsdag was het helaas tijd om terug te gaan. We blikken terug op hele leuke dagen samen met Marisol & Company. Het was leuk om Monserat te leren kennen. Ze is lief en vooral een heel rustig meisje, heel anders dan haar vader! Overigens, na 5 dagen Santo Domingo lijkt Curacao wel een bejaardendorp, zo rustig.

Labels:

donderdag, april 13, 2006

reis
Straks vertrekken we naar Sto. Domingo. Michael haalt ons om 11 uur op. Alles is ingepakt behalve mijn spullen.
De broer van Marisol heeft volgens mij een computer, dus misschien dat ik tijdens ons verblijf daar wat tussentijds kan posten.
Soraida adviseerde Aggie nog om magneten aan mijn schoenen te bevestigen in verband met het vrouwlijke schoon daar.

Labels:

zaterdag, april 08, 2006

lintworm
Gistermiddag kwam Doppie naast Aggie zitten op de porch. Het stonk vreselijk en toen Doppie opstond zag Aggie een witte sliert uit haar achterste steken. Brian heeft toen met een oude slipper die sliert geklemd en Aggie gooide vervolgens een bal weg in de hoop dat Doppie er achter zou gaan en de sliert er dus uit zou komen. Doppie bleef echter gewoon zittten.

Het tweede plan werd uitgevoerd. Aggie deed wat eten in zijn bak en toen rende ze wel meteen weg maar Brian had zijn slipper al niet meer op de sliert. Aggie drukte Doppies kop naar beneden en hield haar goed vast. Brian trok toen met toiletpapier de twee meter lange lintworm uit die kleine hond. Het ding stonk enorm. Brian ging er bijna van over zijn nek.

Eergister had Doppie haar wormkuur gekregen. Waarschijnlijk is de lintworm toen meteen gaan verhuizen.

Brian heeft niet zo'n moeite met dit soort dingen en heeft dus duidelijk meer guts dan zijn moeder en zusje. Voor alle smerige mannenjobs als het opruimen van dooie ratten, hagedissen, vleermuizen en nu dus ook lintwormen loopt hij niet weg.

feest Tintina
Afgelopen woensdag is tanchi Tintina 81 geworden. Zij had die middag haar familie en vriendinnen uitgenodigd om te komen eten. Het eten was erg goed mocht ik achteraf vernemen van Aggie. Alleen Aggie was gegaan, ik ben met de kinderen naar Lam Yuen geweest en hun daarna gedropped bij Tintina.

Romy: "Brian zit zo met zijn dollie naar mij te wijzen"

Labels:

carnaval
Van de moeder van een klasgenootjes nog wat fotos ontvangen van carnaval op de Albert Schweitzer. Het meisje linksonder verkleed als een hawaian girl, heet ook Marisa.

zondag, april 02, 2006

buurvrouw
Vandaag zijn Brian en Romy gaan zwemmen met Kareltje (van Harry en Cyrillia). Hij woont naast het ziekenhuis. Bij het ophalen van Kareltje vertelden Brian en Romy hem al wijzend naar het ziekenhuis dat zij daar zijn geboren.

Aggie vroeg toen waar Kareltje geboren was.
"Bij de buurvrouw" zei hij.

Aggie begreep er eerst geen reet van maar kwam niet meer bij van het lachten. Later vertelde Cyrillia dat hij natuurlijk de vroedvrouw bedoelde.

sandom
Yep, wij gaan met pasen een paar dagen naar Sto. Domingo. Monserat (of klik ook hier) wordt 15 april namelijk 1 jaar en dan zijn wij van de party. We vertrekken de 13e en keren de 18e weer terug.

We blijven overigens bij een vriendin van Marisol logeren. Wordt volgens mij veel leuker als in het hotel. Dan maken we het dominicaanse leven ook eens 'van dichtbij' mee. Marisol schijnt al wat uitjes voor ons gepland te hebben.

Door kenissen van ons (Gino en Xavier) zijn nog een beetje bang gemaakt en geadviseerd om een 'backup plan' gereed te hebben. Kan zijn dat kleine huisvestig, gebrek aan privacy of stromend water onhandig is, maar een hotel is ook maar een hotel en die zijn overal het zelfde. En de dominicanen schijnen heel gastvrij te zijn.

Labels:

tussenrapport Brian
Gisterochtend zijn we weer naar Divi Divi school geweest om het tussenrapport van Brian op te halen. Het gaat goed met hem. Hij maakt goede vooruitgang, op alle gebieden. Alleen mag hij nog wat meer zijn mond open doen tijdens de groepsgesprekken. Ook zegt of vraagt hij nooit wat aan de juffrouw.

Labels:

zaterdag, april 01, 2006

funny faces


smiling faces
Afgelopen donderdag was er een BBQ georganiseerd in verband met vertrekkende en nieuwe spelers van de Smiling Faces.
Gideon, Matthew en Jermael vertrekken en worden 'vervangen' door ene Romy de Jong. Deze avond kreeg Romy haar tenue (rugnummer 5) uit de handen van coach Leo.

plank
Heb een plank aan de muur geschroefd om de lengtes van ons en familie op te krassen. Het idee komt van de keuken van Terry's ouderlijk huis (Ashton) waar ze in de keuken met pen en potlood op de muur de lengtes van iedereen noteerden. Elk jaar als wij op vakantie kwamen zagen we hoeveel we gegroeid waren. Helaas is de keuken een keer van een nieuwe laag verf voorzien en ging de kwast rucksichtlos over jaren van familie historie.

Ik heb dit altijd al willen doen en ben dus te laat begonnen want Brian en Romy zijn al behoorlijk doorgeschoten. En mijn streepje kan alleen nog maar zakken. In plaats van direct op de muur kras ik de lijntjes in een plank. Mochten we naar een duurdere buurt verhuizen, dan kan die zo mee. De enige bedreiging vormen de termieten.

Romy: "Mijn pappa opereert computers" (ze haalt opereren en repareren door elkaar)

Labels:

eXTReMe Tracker