dinsdag, februari 28, 2006

verjaardag
Mijn verjaardag werd dit jaar overrompeld door de carnavalsstoet. Maar Brian was die ochtend vroeg opgestaan om mijn stoel te versieren. Van aluminium foil een '42' geboetseert en let op de '4' in spiegelbeeld.

Labels:

familiebezoek uit NL
Monique, Hans en hun kinderen Didian (15), Robert-Jan (13) en Malou (11) en tante Mia zijn hier op vakantie. We hebben ze gister in het hotel opgezocht en daarna meegenomen naar Hooks Hut. Er onstond een grappige situatie toen Marina en Sigmund de lobby binnen kwamen zetten terwijl wij daar zaten. Dus konden ze nog snel even kennis maken met de nederlandse tak van mijn familie.

Leuk hun weer te zien en vooral ook tante Mia die ik zo'n 10 jaar niet meer had ontmoet. De kinderen van Hans en Monique zijn al groot geworden en ze zijn relaxed. Zie niet veel 'de Jong' in hun.

We zijn nog met hun naar de Jan Haayenweg geweest. Het deed tante Mia toch wel wat toen ze het huis zag waar haar broer heeft gewoond maar ook waar opa en oma een paar keer op vakantie zijn geweest. Ook zijn we nog naar Zuikertuintje geweest omdat oma het daar ook altijd over had.

Donderdag middag gaan we nog met hun zwemmen bij Cas Abou.

gran marcha
Carnaval dit jaar viel een beetje tegen. Eerlijk gezegd let ik zelf nooit echt de kwaliteit van de stoet op en baseer mij dus meer op het commentaar van anderen. Maar het was ook minder druk in de straten. Roodeweg en Breedeweg waren verre van overvol zoals vroeger maar ook bij ons stekkie was er dit jaar meer asfalt te zien.



Desalnietemin toch altijd weer leuk. Wij stonden weer bij Plantersrust met familie. Halverwege onstond er aan de overkant nog een vechtpartij tot bloedens toe. Een of andere kerel drong een carnavalsgroep binnen en de security van de groep zelf ging er meteen mee op de vuist. Politie was er snel bij en hij werd meteen afgevoerd.

Ongeveer tegelijkertijd trok de bodygard van Dudley Lucia een paar honderd meter terug ook zijn pistool tegen een lastige vent. Farida (buurvrouw) zag dit alles voor hun stand afspelen en ze doken allemaal naar beneden toen ze dat schietijzer in de carnavalszon zagen glimmen.

Toch is dit carnaval, het hoort er stiekum toch een beetje bij.

Karin (mijn moeder) maakte voor het eerst sinds 25 jaar de optocht weer eens mee en ze vond het zoveel professioneler als destijds. Muziek was volgens haar onnodig hard. Ze zat samen met Michael en Sentia op het bankje en de twee suikerpatientjes waren druk in de weer met whiskey cola (diet). Ook dat is carnaval.



Ik ben nog met Harry en zijn drinkebroeders naar Landsloterij gelopen. Harry leidde ons halverwege naar een huisje aan de Roodeweg wat in de veiling stond. Zijn plan was het om het met zijn allen (meesten dronken) te kopen zodat we elk jaar over een eigen 'station' beschikken tijdens carnaval.

De kinderen vermaakten zich prima op hun eigen manier. Daar waar we staan kunnen ze heerlijk spelen en over een paar jaar heerlijk vrijen terwijl pappa en mamma door stoet, lawaai en alcohol worden afgeleid. Ook dat is carnaval.



Labels:

tussenrapport Romy
Klik hier voor tussenrapport van Romy. Ze doet het goed.

Labels:

maandag, februari 20, 2006

kindercarnaval
Gister zijn we naar de kindercarnaval gaan kijken. Was mooie parade overigens, goed verzorgd. Het bleef wel te vaak stilstaan. En bij de laatse groep had de DJ last van de overbekende "fayo tekniko". Iedereen op die kar geirriteerd naar elkaar en driftig mobiel bellen. Maar dat is carnaval, dat mag nooit super georganiseerd worden. Of is dat een ouderwetse gedachte?



Het was niet druk onder de tent. Dat zal volgende week wel anders worden. We staan ook dit jaar weer bij Plantersrust. Ideale plek met een nadeel: het is het einde van een lange helling en vlak voor het begin van de Roodeweg. Alle carnavalista's houden zich bij ons een beetje in om straks met volle energie de Roodeweg in te slaan. You can't have it all.



Romy moest perse weer opgedirkt naar de carnaval inclusief haar hoge hakken. Die gingen echter wel snel uit. Oma Karin werd opgehaald door broer Michael. Die zijn naar Cas Abou gegaan.


Labels:

zaterdag, februari 18, 2006

familie
Afgelopen dinsdag zijn mijn moeder en Fico & Olga op het eiland geland. Voor Fico was het 12 jaar geleden dat hij voor het laatst op zijn geboorte-eiland was geweest. Mijn moeder logeert bij ons, Ficonan in het Vandervalk hotel. Daar hebben we op de dag van aankomst met zijn allen nog aan de bar gezeten. Jossy is toen nog voor het hotel gevallen en heeft er wat schaafwonden aan overgehouden.

Doel van de reis is oa het verkopen van hun stukje terrein bij Cas Abou. Ook kleinkinderen zijn natuurlijk een belangrijk doel. Brian en Romy vinden het prachtig en zijn erg nieuwsgierig naar hun oma.

Maandag gaan we sopito eten by Jossy en dinsdag of woensdag wordt het BBQ-en bij Michael.

Ik heb de komende 2 weken vrij genomen. Sla daarmee een paar vliegen in 1 klap: was er aan toe, familiebezoek & carnaval.

zondag, februari 12, 2006

space king
Brian en Robin (schoolkameraadje) leven in hun eigen wereldje en in dat wereldje moeten ze elke dag weer vanuit het schoolplein de wereld beschermen tegen Het Kwade. Bijvoorbeeld druk in de weer met shields om bommen uit de ruimte te weren.

Een van de hoofdpersonen in het kwade komplot is Simran (klasgenootje). Zij schijnt een space king te zijn - nee, geen space queen - die op gezette tijden de wereld wil opblazen. Hoe weten ze dat? Van Robin's vader. Die is een namelijk een spy en deze spy heeft blijkbaar hoogst geheime informatie aan zijn zoontje van acht jaar toevertrouwd.

Soms gaat het een beetje te ver. Ik haalde Brian een keer van school op en zag aan zijn kop dat er iets mis was. Bleek dat hij er van overtuigd was dat de wereld de volgende dag zou vergaan omdat er dan raketten vanuit space naar de aarde worden gestuurd. En natuurlijk had Simran hier wat mee te maken. Nou, het viel dus mee de volgende dag.

Even de gezonde balans zoeken tussen kinderfantasie - is nodig om later architect, kunstenaar, boekhouder of politicus te worden - en realiteit.
Brian heeft in ieder geval die 24 uur voor het vergaan van de wereld heel vaak het woord onzin uit mijn mond horen komen.

zaterdag, februari 11, 2006

kok-muis
Brian heeft laatst zelf appelmoes gemaakt. De appel heel fijn gesneden, gekookt, beetje prakken, wat kaneel erop en klaar. De laatste tijd zegt hij wel vaker dat hij kok wil worden. Van eten houdt hij in ieder geval wel, hij vreet alles en veel. Soms lijkt het wel of hij gewoon geen smaakpapillen heeft en alles gewetenloos naar beneden werkt.

Verleden weekend begon het lekker naar dooie muis te ruiken in de keuken. Alles weggeschoven maar niets te zien. De stank werd snel sterker in deze hitte. UIteindelijk de ijskast van achter opengeschroefd en daar lag ie, de klassieke pootjes-omhoog-houding onder de fan van de ijskast. Eigen schuld en geen medelijden!

eXTReMe Tracker