triatlon training

Gister was er trianing voor de ENNIA Kids Triatlon. Het fietsparcours zou afgelegd worden en ik besloot mee te gaan als begeleider. Luis en Carlo doen nu ook mee en ook Romy wou mee fietsen. Heel gezellig dus allemaal.

Het parcours start met een langdurige klim, zij het niet stijl. Ik zag aan Romy's kop dat ze er telkens minder zin in kreeg. Onder andere ook door haar nieuwe helm die telkens naar achter gleed.

"Ik vind het stom" zei ze opeens tegen mij en heb haar toen maar meteen weer terug gebracht naar Aggie en Jose bij het Lions Dive.

Ik sloot me weer aan bij de troep en we begonnen aan een leuke afdaling op een paadje tussen de struiken. Opeen verdween de fiets tussen mijn benen en ik vloog als Superman naar voren. Ik belandde met kin en borstkas op een grote steen. Gelukkig niets gebroken maar wel onder de schrammen en hevig bloedend aan mij kin.

Ook last van mijn rechterpols. En daar baalde ik nog het meest van want ik moest die avond guiro spelen in de Tropen met Los Presidentes.

De pols trok bij en ben dus gaan optreden met een bek vol schrammen. Ik moest alleen nog een smoes bedenken want om aan je vrienden te moeten vertellen dat je die verwondingen hebt opgelopen tijdens de training van de Kids triatlon is zwaar gezichtsverlies.