fatumloop

Brian had zich via school ingeschreven voor de Fatumloop. Meneer vond het nodig om daar aan mee moest doen. "Waarom eigenlijk?" vroeg ik van de week. "Ja, pappa, want ik ben een sportman" zei hij zelfverzekerd.
En waarachtig, hij kwam vanochtend meteen zijn nest uit toen ik hem wekte met de mededeling dat de fatumloop over een uurtje zou beginnen. Omdat hij minderjarig is moet hij onder begeleiding en dat is in ons geval zijn vader. Ik moest dus ook mee.
We kwamen iets te laat, toen wij arriveerden begon net de hele meute te rennen. Brian melde zich nog snel aan en toen gingen ook wij van start. Zijn wedstrijdnummer had hij al op school ontvangen. Ik had er geen want ik had me niet ingeschreven.
De tocht is 10 km lang en loopt alsvolgt:
We hebben aardig doorgestapt en zelfs nog wat kleine sprintjes getrokken. Aan het einde van de Emancipatieboulevard ter hoogte van CPS begon Brian een beetje te klagen. De animo nam wat af maar we gingen door. Af en toe kreeg hij wat waterzakjes van de organisatie en met eentje heeft hij me nat proberen te spuiten.
We gingen de finishlijn over op ongeveer 1:55. Brian nummer werd gescanned, dus ik verwacht dat we straks op de website van de fatum nog zijn naam op de lijst kunnen aantreffen.
Ik denk niet dat hij volgend jaar nog meedoet.
Labels: milestones


1 Comments:
Wat goed van Brian...en dat jullie het hebben uitgelopen.
Het was toch een lange route!!
Brian goed van jou en Oma is trots op jou!
Braza van Oma
Een reactie plaatsen
<< Home