Updatje uit 0031
Afgelopen donderdag nog wat computer cursussen gegeven aan mijn moeder en een Mac Mini gekocht. Vrijdag naar Budy en Lien (013) geweest en daar Argentinie naar huis zien gaan. Budy was boos.



Zaterdag ochtend naar 00353 gevlogen. Aggie is bij Leo in 070 gebleven. Jules en mijn vader waren net die ochtend vroeg met de boot in Ierland aangekomen. Janet van Margaret logeerde logeerde nog bij mijn vader en Terry. Ik herkende haar meteen, alleen waren er wat meer rimpels bijgekomen.
Die middag nog Engeland-Portugal gezien met Jules en Tim in een pub in Cork.




Zondag zijn we naar Tim's flat in Cobh geweest. Mooi flatje met uitzicht over de haven. De drempel van zijn voordeur zat onder het bloed van de buurman die een tijdje geleden met zijn dronken kop de trap naar beneden was gestort. Tim vond hem 's ochtends in een grote plas bloed liggend voor zijn deur. Bernard woont ook in bij Tim's, al zit hij nu voorlopig even op Antartica.
Die avond nog lekker ge-BBQ-ed, het Ierse vlees is echt geweldig. Overigens was het al die dagen mooi weer in 00353 en geen druppeltje regen gezien. Later op de avond met Tim biertjes gepakt in Cobh. Jules was inmiddels al naar Killarney afgereisd om in zijn nieuwe flat in te trekken. Hij deelt een huisje met een collega van hem.
Na de biertjes in Cobh werd ik door een taxi afgezet bij Ashgrove en dacht wel even naar boven te lopen. Wist echter niet dat je op het pad naar boven 's avonds helemaal niets ziet door al die bomen. Ik dacht dat mijn ogen eerst even aan de duister moesten wennen maar dat gebeurde niet. Was best eng maar heb het gehaald.




En dus maandag vroeg weer terug naar 0031. Wel handig hoor die Self Check in zuilen, heb hele lange rijen kunnen omzeilen. Shareen haalde me op op Schiphol en zijn naar Voorschoten gereden. Daar hebben we Aggie van het station opgehaald en eerst in in het dorp gewandeld. Daarna naar mijn oudere lagere school en oude ouderlijk huis. We mochten de school binnen. Hoorde toen nog een jongetje tegen zijn klasgenootje (of de lerares?) zeggen: "Rot op gore lesbie". De school was niet veel veranderd, maar kwam er laatst achter dat die over 2 jaar tegen de grond gaat.



Inderdaad staat die rooie boom die mijn vader nog geplant het voor ons oude huis. We zijn ook nog naar het winkelcentrum geweest, maar helaas was de snackbar dicht. Het is wel allemaal heel groen geworden in Noord Hofland.
Daarna tante Mia een onverwacht bliksembezoek gebracht. Ze was niet thuis toen we aanbelden maar kwam net op haar fiets aanscheuren toen we een briefje in haar brievenbus wouden achterlaten.



Op naar Adelbert College. Dat was wel helemaal verbouwd. We kregen een complete rondleiding van de congierge die helemaal gefixeerd was op het beheersen van grote groepen, op vernieling gerichte jongeren. Helaas liet hij ons meer de nieuwbouw zien als het oude gedeelte. Heb nog wat schoolbanken zien staan uit mijn tijd daar.

Dinsdag was een rustdag. Laat opgestaan en 's middags naar Loosduinen geweest om spullen in te kopen voor de gasten van die avond. 's Avonds kwamen dus Vincent, Ninon, Ferry en Alisa, Pierre en Heleen en Nora. Shareen was er al. Door het bezoek heb ik Brazilie - Frankrijk gemist maar er is meer dan alleen een WK.




Woensdag laatste dag. Nog in Den Haag geweest met Shareen en mijn moeder en nog met Reina en Aggie op het terras bij de Zwarte Ruiter gezeten. Verder was het een dag van inpakken en opruimen. Eerst nog de oude computer van mijn moeder onder de douche gezet, maar later voor de zekerheid toch maar de hard disk eruit gesloopt.



Donderdag is dag waar we aan een reis van totaal zo'n 16 uur begonnen (van voordeur tot voordeur dan). Tussenstop op St. Maarten is vervelend, kost toch zo'n 2 uur. Gelukkig hebben mijn Sudoku's de vliegtrip wat veraangenaamd. De kinderen stonden klaar op Hato en vooral Romy bleef niet stil.



Resumerend, de verwachtingen die we hadden ten aanzien van de bezoeken aan de Daniel de Hoed kliniek waren (gelukkig) te hoog. Het is bij een gesprek en een beenmergpunctie gebleven. Eigenlijk dus goed nieuws. Blijf de pillen vooral slikken en we zien u wel weer terug bij resistentie. En daar heb ik natuurlijk helemaal geen haast mee.
Na de punctie hebben we er een vakantie van gemaakt waarbij Aggie en in elkaar helemaal vrij hebben gelaten. Ik heb hierdoor veel tijd aan mijn familie kunnen besteden en ben daar dus o.a. alsnog voor naar Ierland gevlogen. Aggie heeft veel tijd met Leo en haar vrienden en familie kunnen doorbrengen. Al met al dus een goede formule.

Ik ben van plan toch elk jaar even richting nederland en ierland te gaan. Dat wordt dan wel alleen en gebruik makend van de aanbiedingen van de luchtvaartmaatschappijen, anders wordt het te duur. Ik wil geen jaren meer hebben tussen het weerzien.

Lees verder ook nog deze relaas%20nl.pdf voor meer info over de trip.