colombia
Jullie begonnen waarschijnlijk al te twijfelen of ie nog wel gegaan was. Toch ben ik er geweest.

Er zijn twee vluchten met Avianca nodig om in Medellin te komen. Avianca is een prima maatschappij. In Bogota hadden we 2 uur wachttijd. In de airport heb je echter karretjes met drank die rondrijden. Met 16 zuiplappen om dat karretje heen kon die nergens meer naar toe.

In Medellin werden we opgewacht door Jairo (broer van Angelica, vrouw van Piti) met bus. Gedropt in Sheraton. Ik ben meteen gaan pitten, sommigen hebben die avond nog tot een uur of 5 in Mango's gezeten. Een grote discoteek met uiteraard heel veel Colombiaanse vrouwen (echter ook net zoveel mannen).
Ik vond Medellin, althans de stukken die ik gezien heb, best schoon en verzorgd.

De volgende ochtend in de bus naar Venecia, geboortedorp van Angelica en Jairo. Maar eerst nog wat drank ingeslagen om de tocht wat op te luisteren. Bier, Ron Medellin en wat Aquardiente. Onderweg goed gegeten.



In Venecia zaten we in een bungalow parkje met zwembad. Na het eten weer het dorp in om het wederom op een zuipen te zetten. Uiteindelijk zijn Tjakko en ik in een bar beland waar een aantal ambtenaren van het dorp muziek aan het maken waren, niveau bijna nul. Ik heb nog met ze meegespeeld en de congaspeler wat congales gegeven.

's Avonds ook nog in de discotheek gehangen maar ben uiteindelijk redelijk op tijd naar bed gegaan. Een aantal van ons hebben nog tot een uur of 6 buiten bij het zwembad gefeest.

's Ochtends kwam Dennis erachter dat zijn broek met paspoort, geld en cellphone gejat was. Die hele affaire kostte ons een halve dag. Konden pas om 3 uur 's middags aangifte doen. Om een of andere mysterieuze reden kwam zijn paspoort weer terecht. Het nederlands consulaat moet nog steeds reageren. Daar hebben we geen reet aan gehad.



De rest van de middag in Venecia weer zitten tanken op het terras, was beregezellig. De terugtocht naar Medellin was helemaal geweldig, iedereen was aardig dronken en bij elke stop overvielen we de plaatselijke toko. Bij een was het wel erg gezellig waarbij sommigen zich tot te veel aquardientes hebben laten verleiden. Twee van ons (en dit keer niet ik) zijn in de bus over hun nek gegaan. Tip: gooi er wat koffie overheen en je bent af van die kostlucht.
Terug in Medellin weer uit geweest naar Mango's, die discotheek, maar ik was totaal uitgeput.




De volgende dag naar de Piedra de el Penol geweest, een gigantische kei waar je met een trap naar boven kunt. Bij aankomst was het zonnig, halverwege de beklimming werd die stomme kei opeens gehuld in een dikke mist en niet lang daarna begon het te regenen. Toch nog iets van uitzicht meegemaakt boven. De jongens die beneden waren gebleven konden er wel om lachen. Weer terug beneden troffen we ze trouwens allemaal met ter plekke gekochte pancho's aan en cupjes aquardiente in om warm te blijven.

Nog wat rondgestruind in het het dorp, volgens mij heet het Guatape en een aantal van ons zijn nog met een kabelbaantje geweest. Mooie streek, nog niet zo lang pas veilig verklaard voor FARC dreiging. 's Avonds in Medellin zelf nog op Parque Lleras geweest, een uitgaansplein voor jetset.



De laatste dag stond geheel in het teken van de terugreis. Heb nog in het vliegtuig het spelletje sudoku ontdekt, leuk.
Colombia is een mooi land, moet daar nog meer van gaan zien, te beginnen met Bogota. Daar hoor ik al een tijd goede verhalen over. Pas nu realiseer ik mij dat ik op anderhalf uur vliegen van een grote stad woon.

By the way, er is niet gevoetbald.