kerst
Onder de kerstboom lag gister (1e kerstdag dus) een ouderwest gezellig kado: een Monopoly spel. Meteen na het kerst ontbijt (croissants en flensjes) de doos opengemaakt. Voor de kinderen is het behoorlijk verleidelijk al dat geld. Ajo kerstgedachte.

Aggie lag te pitten dus was het alleen ik en de twee kleine Dagobertjes. Het begon energiek en ouderwets gezellig, iedereen vrolijk en zo. Maar toen ontving Brian de kaart Ga direct naar de gevangenis.
"Nee!" schreeuwde hij, "ik ga niet naar de gevangenis!" en hij holde boos naar zijn kamer.
Volgens mij geniet Romy altijd stiekum wanneer het met Brian even niet goed gaat. Na wat sussen schoof hij weer aan bij het spel.

Wat verder in het spel onving onze Brian de kaart Betaal schoolgeld. EUR 150,-.
"Waarom?" schreeuwde Brian, "ik betaal het niet!". Uiteindelijk kwam hij toch over de brug.

Ook houdt hij niet van belasting betalen. Dan valt elke keer het woord "shit".

Uiteindelijk raakte ik bankroet en won Romy het spel.

We zijn gister met Budy, Lien, Ciara en tante Tintina gaan eten in Rose Garden. Was best lekker, buffet, snel klaar, wel druk en onrustig. Brian heeft 3 maal opgeschept, chinees is zijn favoriete eten.
Daarna zijn we gaan uitwaaien op Brionplein tot een uur of 6.

Toen ik Brian eergister vertelde dat we naar de chinees gaan met kerst toen zei die: "Pappa, toch niet bij Lee How Fuk?"
Lee How Fuk is een pueblo chinees in Brievengat waarvan de naam is blijven hangen bij Brian.

Vandaag weer een spelletje Monopoly gespeeld. Dit keer ontving Romy in haar tweede of derde beurt de beruchte ga-direct-naar-de-gevangenis-kaart. Drama, huilen, gesnotter en neerhangend hoofdje. Het is nooit meer goedgekomen en ze heeft uiteindelijk huilend de speeltafel verlaten. Als er iemand is die niet tegen haar verlies kan is zij het wel. Hoe leuker het spel is hoe heftiger de reacties.

Hieronder zie je Brian het spel opruimen dat is afgebroken zonder winnaars en een hartverscheurd verliezertje.