dag8 Quito
Vannacht hebben Aggie en ik slecht geslapen, te kleine bedden met te zachte vering en ik nog een Brian naast me die in zijn slaap karate oefent. Anyway.

Vandaag zijn we naar de TelefériQo gegaan - zo spel je het. Het is een complex met kabelbaan en kermis, net een week open. De trip naar boven was geweldig en bij aankomst zit je op 4.100 m hoogte. Aggie had erg veel last van de hoogte en Romy is bij haar gebleven. Brian en ik zijn nog verder naar boven gaan klimmen, waarbij ik eindelijk het echte Andes gevoel had.

Het was overigens wel zwaar, je merkt echt dat je zuurstof te kort komt en veel minder energie hebt - maar dat vind ik wel uitdagend. Uitzichten zijn schitterend, zowel over Quito zelf als het uitzicht op de Pinchincha vulkaan.





In het complex hebben Aggie en ik nog een kwartiertje aan de zuurstofbar gehangen. Ik merkte er niet veel van maar Aggie was er wel wat van opgeknapt.

Verder vonden Brain en Roompie de kermis natuurlijk het leukste. ´s Avonds weer naar de Mariscal maar nu bij een Argentijn gegeten (T-bone). Brian en Romy beginnen nu "gracias" te zeggen wanneer ze bedient worden.

In het hotel hebben ze nogal wat feesten. De laatste keer zijn we zelfs van de 12e verhuisd naar de 9e - ajo uitzicht - omdat we anders te veel last van het feestkabaal zouden hebben. Gister was het feest, vandaag is het weer raak en iedereen heel chique gekleed. Daar houden die latino´s wel van.